Prehistoria.

Fri 4th June 2004, 8:39 pm

Nim świat Atacamy oddzielił się od reszty rzeczywistości, wiele Cioć i Wujków już wówczas znało się i przyjaźniło, pracując w miejscu, które różnie wspominają raz dobrze, innym razem wspomnienia te są zupełnie nieprzychylne...

Tak oto Ciocie Ola, Beta, Różowa, Kania i Asia i Wujkowie Witek, Adam, Krzysiek, Buła i Marcin jeździli w miejsce zwane Krzakole, gdzie poznawali tajniki pracy opiekunów. Lecz po kilku latach zaczęli dostrzegać tam rzeczy, które nie były dobre i wiedzieli, że sami zrobiliby to lepiej. Złe rzeczy zdarzały się coraz częściej i w końcu wezbrał w przyjaciołach gniew, zbuntowali się więc i zerwali wszelkie więzy z Krzakolami.

Jednak serca ich i dusze tęskniły za dzieciakami, wymyślili przeto, iż najlepiej byłoby własne miejsce dla nich stworzyć. Zwykle nim marzenia staną się rzeczywistością dużo wody musi rzeką do morza popłynąć, ale dobry los pobłogosławił - w.Witek, w.Marcin zwany Mat(h)lusem oraz w.Zdzich jesienią roku 1 p.e.A. razem siedzieli na plaży i w natchnieniu dali życie Projektowi Atacama.

Wszystko w tamtych czasach było pełne możliwości i woli. Zaczęto poszukiwania ludzi, którzy podjęliby się skierowania tej woli w dobrą stronę i określili możliwości, oraz miejsca, gdzie można by to uczynić. W maju roku 1 e.A na wezwanie Wujów Założycieli przybyli na naradę w Gdyni Orłowie Ciocie i Wujowie Pionierzy. Atacama przestała być Projektem.

Zaorano pole, nasiona dojrzewały, siewcy zbierali siły.

Tak było rzekł wuj Witek
Tak było
Tak było

Narodziny Atacama

Kogo, kiedy i kto natchnąłby nadać firmie nazwę ATACAMA to dziś już trudno ustalić. Jednakże narodziny samego Wielkiego Atacama to historia znana, zatem w tym miejscu wypada ją przytoczyć.

Otóż Jędrek (syn c.Oli i w.Krzyśka), niewielki wówczas człowiek, zobaczywszy atacamowe logo uznał, w niezachwianej dziecięcej logice rozumując jak najbardziej słusznie, że jest to, ani chybi, portret kogoś zwanego Atacamem. A że magia imion jest straszliwie potężna, zwłaszcza w okolicznościach, kiedy wszystko się dopiero tworzy, powołał go tym samym do istnienia.

Odtąd to Atacam przejął od losu opiekę nad swoim ludem. Natura jego jest wciąż przedmiotem dyskusji teologów z demonologami i angelologami więc może zaczekajmy na jej wyniki, pozostawiając Atacama owianego ulotną mgiełką nieokreśloności.